هدف این پژوهش بررسی تأثیر تمرین در شرایط پر فشار روانی بر اجرا و یادگیری شنا در کودکان و نوجوانان بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون بود. نمونه موردمطالعه 30 نفر دختر شناگر مبتدی نوجوان و 30 نفر کودک بودند که به‌صورت در دسترس از بین ثبت نام کنندگان استخرهای شنای منطقه 2 شهر تهران انتخاب شدند. هر یک از رده­های سنی کودک و نوجوان به‌صورت تصادفی به دو گروه 15 نفری کنترل و آزمایش تقسیم شدند. داده‌های آزمون­های اکتساب، یادداری و انتقال با استفاده از چک‌لیست‌های ارزیابی مولفه های حرکتی مهارت کرال سینه که توسط مربیان تکمیل شد، جمع‌آوری گردید. تحلیل کوواریانس 2 (سن) در 2 (تمرین) نشان داد که تمرین در فشار روانی بالا باعث کاهش معنی‌دار عملکرد در دوره­ اکتساب و باعث بهبود معنی‌دار یادگیری مبتنی بر آزمون یادداری و انتقال می‌شود. همچنین، اثر اصلی رده سنی معنی‌دار بود و میانگین عملکرد، یادداری و انتقال شنای نوجوانان بالاتر از کودکان بود. درنهایت، اثر تعاملی تمرین و سن بر اجرا و یادگیری شنای کودکان و نوجوانان معنا‌دار نبود. با توجه به نتایج این تحقیق، به نظر می‌رسد بر اساس فرضیه اختصاصی بودن تمرین، مربیان برای دستیابی به نتایج بهتر در مسابقات لازم است مهارت‌کرال سینه شنا را در فشار روانی مرتبط با مسابقات آموزش دهند.