مقدمه: در مطالعات پیشین مشخص شده است که عوامل زیادی بر عملکرد فیزیولوژیکی ورزشکاران اثرگذار است. محرومیت از خواب یکی از این عوامل است. براساس مدارک آزمایشگاهی یک تعداد مسیرهای محتمل برای ارتباط بین مدت محرومیت از خواب و افت عملکرد بدنی ورزشکاران پیشنهاد شده است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر محرومیت از خواب بر پاسخ ‏های فیزیولوژیکی به یک فعالیت وامانده‎‏ساز در دانشجویان پسر فعال می‏ باشد.

روش شناسی: پژوهش به صورت تجربی می‏ باشد. تعداد 20 دانشجوی پسر رشته علوم ورزشی به صورت داوطلب انتخاب و با شیوه‏ انتخاب تصادفی ساده در طرح درون گروهی با موزانه متقابل در دو موقعیت مورد بررسی قرار گرفتند. شرکت ‏کنندگان در دو موقعیت 1) پس از 12 ساعت ناشتایی و 8 ساعت خواب کافی و 2) بعد از 12 ساعت ناشتایی و 30 ساعت بی‏خوابی کامل در محل خوابگاه دانشجویی با شرایط کنترل شده مورد بررسی قرار گرفتند. اندازه‏ گیری متغیرهای فیزیولوژیکی با ابزارهای تخصصی مورد بررسی قرار گرفت. تغییرات در متغیر وابسته ناشی از مداخله با آزمون تی وابسته در سطح معناداری 05/0>p و با استفاده از نرم افزارSPSS 26 آنالیز شد.

یافته‏ ها: پاسخ‏ های فیزیولوژیکی متعاقب محرومیت از خواب به یک فعالیت وامانده‏ ساز در پس ‏آزمون نسبت به پیش‏‏آزمون تفاوت معناداری داشته است و این تفاوت از نظر آماری نیز معنی‏ دار می‌باشد (0012/0p=).

نتیجه‏ گیری: در یک نتیجه ‏گیری کلی یافته‏ های مطالعه حاضر نشان داد که از محرومیت از خواب به عنوان یکی از عوامل محدود کننده بالقوه عملکرد فیزیولوژیکی باید یاد کرد.