هدف پژوهش حاضر اثربخشی تمرینات هاپینگ بر بهبود سرعت دریبل و دانش فراشناختی کودکان مدارس فوتبال ترکیه بود.30 پسر از مدارس فوتبال آنکارا در رده سنی 7 تا 10 سال انتخاب شدند. پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون در 2 گروه کنترل و هاپینگ انجام شد. برای ویژگی های فراشناختی از پرسشنامه (MCQ-C) استفاده شد. برای آزمون دریبل فوتبال، شاخص هایی مانند تعداد گام های برداشته شده بین هر تماس با توپ، موقعیت سر و چشم ها، موقعیت توپ و سرعت حرکت اندازه گیری شد. امتیاز بین 0 تا 16وامتیازات از 10 تا 16 نشان دهنده مناسب بودن توانایی دریبل فوتبال است. برنامه 8 هفته ای هاپینگ شامل هاپینگ به طرفین، به جلو و عقب، با حرکت به جلو، به شکل مربع، زیگزاگ و به شکل 8 (13-15) می باشد. آزمودنی ها بین هر تمرین 2 دقیقه استراحت می کنند و سپس تمرینات را ادامه می دهند (16).تمرین شامل 3 جلسه در هفته با حجم تمرین 70 تا 130 تماس پا با زمین میباشد(17-18) طبق تحقیقات قبلی سرعت تمرین 2 هرتز درنظر گرفته شد که توسط مترونوم ریتم انجام شد. برای آزمون فرضیه ها از آزمون کوواریانس استفاده شد و نتایج با نرم افزار SPSS نسخه 21 تحلیل شد.نتایج نشان داد که 8 هفته تمرین هاپینگ باعث بهبود دریبل فوتبال و فراشناختی کودکان گروه تجربی شد (05/0p<) و در گروه کنترل تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (05/0p>). بنابراین می توان نتیجه گرفت که هاپینگ می تواند دانش فراشناختی و مهارت دریبل فوتبال در کودکان را بهبود بخشد