تاثیر موسیقی خودانتخابی و تجویزی بر تغییرات سایکوفیزیولوژیکی و شاخص خستگی درک‌شده در افراد درون‌گرا و برون‌گرا

10.22034/ijmbsp.2026.588392.1172
دوره 6، شماره 2
تابستان 1405

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

2 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 دکتری رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر موسیقی خودانتخابی و تجویزی بر تغییرات روان‌فیزیولوژیکی (رسانایی پوست و دمای بدن) و شاخص خستگی درک‌شده در افراد درون‌گرا و برون‌گرا حین دویدن روی تردمیل است. این پژوهش از نوع کاربردی و از نظر روش نیمه‌تجربی با طرح درون‌گروهی و بین‌گروهی بود. تعداد ۲۴ دانشجوی جوان فعال و سالم (۱۲ نفر درون‌گرا و ۱۲ نفر برون‌گرا) بر اساس نمره پرسشنامه شخصیت آیزنک (فرم کوتاه) انتخاب و با شدت ۷۰ تا ۸۰ درصد حداکثر توان دویدن در سه شرایط تصادفی (بدون موسیقی، موسیقی تجویزی و موسیقی خودانتخابی) مورد سنجش قرار گرفتند. رسانایی پوست و دمای بدن با استفاده از دستگاه پروکامپ ۲ اندازه‌گیری شد و خستگی درک‌شده با مقیاس بورگ (۶ تا ۲۰) ارزیابی گردید. نتایج تحلیل واریانس مرکب با اندازه‌گیری تکراری نشان داد در متغیر رسانایی پوست اثر اصلی شرایط (005/0p =) و اثر اصلی گروه (001/0p =) هر دو معنی‌دار هستند. مهم‌تر اینکه اثر تعامل شرایط و گروه نیز در سطح 05/0 معنی‌دار است (042/0p =). همچنین در متغیر خستگی درک شده اثر اصلی شرایط (001/0p =) معنی‌دار است اما اثر اصلی گروه (38/0p =) و اثر تعامل شرایط و گروه (241/0p =) معنی‌دار نیست. در متغیر دمای بدن اثر اصلی شرایط (5/0p =)، اثر اصلی گروه (39/0p =) و اثر تعامل شرایط و گروه (293/0p =) معنی‌دار نیست. این یافته‌ها پیامدهای مهمی برای مربیان و ورزشکاران دارد و نشان می‌دهد که رویکرد یکسان برای همه در تجویز موسیقی در حین تمرین، نمی‌تواند برای همه افراد مؤثر باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات
  • تاریخ دریافت 03 تیر 1405
  • تاریخ بازنگری 04 تیر 1405
  • تاریخ پذیرش 07 تیر 1405