پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط فعالیت بدنی اوقات فراغت با رفتارهای پرخطر و خودکارآمدی نوجوانان شهرستان نور انجام شده است. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نوع توصیفی- همبستگی بوده که بصورت میدانی انجام شده است. جامعة آماری پژوهش حاضر را تمامی نوجوانان پسر دانش آموز نیمه دوم متوسطه (13-18 سال) شهرستان نور که براساس سرشماری سال 1395، 4566 نفر هستند تشکیل دادند، از بین کل حجم جامعه آماری تحقیق براساس فرمول کوکران با در نظر گرفتن سطح خطای 5 درصد، تعداد 355 نفر بصورت تصادفی با روش خوشه ای- طبقه ای ساده انتخاب ‌شدند. از پرسشنامه استاندارد شیوع رفتارهای پر خطراحمدپور (1390)، خودکارآمدی کودکان و نوجوانان (SEQ-C) موریس (2001) و پرسشنامه فعالیت بدنی اوقات فراعت گودین و شفرد (1985) جهت جمع آوری داده ها استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی با استفاده از نرم‌افزار SPSS استفاده گردید. براساس نتایج مشاهده می‌شود بین فعالیت‌های بدنی اوقات فراغت با رفتارهای پرخطر نوجوانان (05/0
P و 33/0=r) ارتباط معنی‌داری مثبت و متوسط وجود دارد. همچنین نتایج آزمون رگرسیون نشان داد که فعالیت بدنی اوقات فراغت نمی‌توانند رفتارهای پرخطر و خودکارآمدی را در نوجوانان شهرستان نور پیش‌بینی کنند. درنهایت پیشنهاد می‌شود معلمین ورزش و پرورشی فعال در مدارس مباحث اخلاقی و اجتماعی را توام با فعالیت‌های ورزشی نوجوانان در پیش گیرند.