رابطه بین سطح فعالیت بدنی با انعطاف پذیری روانشناختی، بهزیستی روانشناختی و شادکامی با نقش میانجیگری خودکارآمدی

10.22034/ijmbsp.2024.480711.1106
دوره 3، شماره 4
پاییز 1402
صفحه 21-31

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران

2 گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز.

چکیده
هدف پژوهش بررسی رابطه بین سطح فعالیت بدنی با انعطاف‌پذیری روانشناختی، بهزیستی روانشناختی و شادکامی با نقش میانجی‌گری خودکارآمدی بود. روش پژوهش توصیفی همبستگی و از نوع پیمایشی بود. جامعه پژوهش افراد فعال از لحاظ جسمانی که حداقل در یک سال گذشته سابقه فعالیت بدنی داشتند و در دامنه سنی 20 تا 60 سال قرار داشتند، بود. ابزار اندازه‌گیری شامل پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی ریف، پرسشنامه انعطاف‌پذیری روانشناختی بوند و همکاران، پرسشنامه شادکامی آکسفورد (OHI)، پرسشنامه خودکارآمدی GSE-17 و پرسشنامه سطح فعالیت بدنی آیپک کوتاه – IPAQ بود. تجزیه و تحلیل داده ها با روش معادلات ساختاری صورت گرفت. نتایج نشان داد که بین سطح فعالیت بدنی با انعطاف‌پذیری روانشناختی، شادکامی و خودکارآمدی رابطه معناداری وجود دارد (p<0.05). همچنین نتایج نشان داد که خودکارآمدی نقش میانجی‌(واسطه) مابین رابطه سطح فعالیت بدنی با انعطاف‌پذیری روانشناختی، بهزیستی روانشناختی و شادکامی را داشت (p<0.05). بررسی ها نشان داد که فعالیت بدنیمی تواند بر ابعاد مختلف روانشناختی و سلامت روان تاثیر داشته باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات
  • تاریخ دریافت 07 مهر 1402
  • تاریخ بازنگری 13 آبان 1402
  • تاریخ پذیرش 10 دی 1402