هدف از این تحقیق بررسی نگرش ورزشکاران زن در مردانه‌ترین رشته ورزشی نسبت به نقش‌های جنسیتی خودشان بود. لذا، در مرحله اول مردانگی برخی از رشته‌های ورزشی رتبه‌بندی و ورزش با حداکثر میزان مردانگی از نگرش جامعه ورزش ایرانی انتخاب شد تا نگرش ورزشکاران این رشته ورزشی نسبت به نقش‌های جنسیتی‌شان توصیف شود. بدین منظور، از پرسشنامه محقق ساخته با پایایی آلفا کرونباخ= 89/0، براساس طیف 5 نقطه‌ای لیکرت (از ناچیزترین مردانگی تا حداکثر مردانگی) برای تعیین میزان مردانگی رشته‌های ورزشی استفاده شد. 300 نفر از افراد جامعه ایران که با رشته‌های ورزشی پرسشنامه آشنا بودند مانند دانشجویان تربیت‌بدنی، کارشناسان ورزش و ورزشکاران همان رشته‌ها، به طور داوطلبانه آن را تکمیل کردند. از آزمون فریدمن برای رتبه-بندی رشته‌های ورزشی و از آزمون ویلکاکسون برای معنی‌داری رتبه‌ها استفاده شد. فوتبال با میانگین رتبه 22/12 و ایروبیک با میانگین رتبه 50/2 به ترتیب بالاترین و کمترین میزان مردانگی را کسب کردند. سپس برای بررسی نگرش ورزشکاران زن فوتبال نسبت به نقش جنستی خود، 130 فوتبالیست زن در لیگ برتر پرسشنامه نقش جنسیتی بم را تکمیل کردند. نتایج نشان داد که نگرش اغلب ورزشکاران زن فوتبال نسبت به نقش جنسیتی خودشان دو سنخ آندروژنی و مردانه است.