هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر مدت بیخوابی بر شاخص‌های منتخب عملکردی و شناختی ورزشکاران فریزبی مرد بود که به صورت متقاطع و کارآزمایی میدانی بر روی 15 نفر از مردان ورزشکار رشته آلتیمیت فریزبی انجام شد. آزمودنیها به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی به 3 گروه 5 نفره تقسیم شدند. زمان ورود تمام آزمودنیها به خوابگاه بین ساعت 22 الی 23 بود و آزمون همه آزمودنیها ساعت 8 صبح اجرا شد. با مشخص شدن زمانهای بی خوابی (25-21-1) هر گروه براساس قرعه کشی یکی از ساعتهای بی خوابی را در اتاقهای جداگانه تجربه کردند و در 2 جلسه بعدی گروهها جا به جا شدند که در پایان 3 جلسه، همه آزمودنیها 25-21-1 ساعت بیخوابی قبل از آزمونها را تجربه کردند. برای سنجش چابکی آزمون ایلی نویز، توان آزمون پرش سارجنت، دقت آزمون پرتاب دقت فریزبی و شاخصهای شناختی از آزمون وکسلر استفاده شد. برای بررسی طبیعی بودن توزیع داده‌ها از آزمون شاپیروویلک و برای تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. نتایج نشان داد که بین سه گروه در ساعت‌های بیخوابی در میزان توان انفجاری ، چابکی ، دقت پرتاب ، هوش ، حافظه ، توانایی شناختی تفاوت معناداری وجود دارد و با افزایش مدت بی‌خوابی، میزان عملکرد حرکتی و شناختی دچار افت می‌شود. به نظر می رسد مدت بی‌خوابی بر عملکرد حرکتی و توانایی شناختی ورزشکاران رشته فریزبی تاثیرگذار است.