هدف از پژوهش حاضر تاثیر ترکیب مداخلات خودگفتاری استراتژیک و تصویرسازی ذهنی بر مهارت هدف‌گیری- دریافت ‏کودکان با اختلال هماهنگی رشدی بود. در این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون، 60 کودک پسر و دختر با اختلال هماهنگی رشدی شهر تهران با دامنه سنی 7 تا 10 سال براساس معیارهای ورود به صورت هدفمند انتخاب و در چهار گروه 15 نفری خودگفتاری استراتژیک، تصویرسازی ذهنی، خودگفتاری استراتژیک + تصویرسازی ذهنی (ترکیبی) و کنترل قرار گرفتند. در مرحله پیش آزمون، شرکت‌کنندگان اقدام به پرتاب 10 توپ به سمت دیوار و همزمان دریافت توپ برگشتی نمودند. مرحله مداخله در شش هفته و هر هفته سه جلسه و هر جلسه 30 دقیقه انجام گرفت که شرکت‌کنندگان به اجرای تمرینات مربوطه پرداختند. بعد از اتمام مرحله تمرینی، مرحله پس آزمون همانند مرحله پیش آزمون انجام گرفت. داده‌ها به روش ‏تی وابسته، آزمون کواریانس تک متغیری و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شد.‏ نتایج نشان داد که مداخله تصویرسازی ذهنی به تنهایی، مداخله خودگفتاری استراتژیک به تنهایی و ترکیب مداخله خودگفتاری استراتژیک و تصویرسازی ذهنی بر بهبود اجرای مهارت هدف-گیری- دریافت کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی تاثیر معناداری دارد (01/0>P). دیگر نتایج نشان داد که ترکیب مداخله‌های خودگفتاری استراتژیک و تصویرسازی ذهنی در مقایسه با اجرای به تنهایی این مداخله‌ها از لحاظ آماری باعث اجرای بهتر مهارت هدف‌گیری- دریافت در کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی شد (05/0>P). براساس نتایج احتمالا می‌توان از ترکیب مداخلات خودگفتاری استراتژیک و تصویرسازی برای بهبود بیشتر مهارت‌های هدف‌گیری و مهاری در کودکان با اختلال هماهنگی رشدی بهره برد.