پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر تمرینات ثبات مرکزی بر الگوی پرش-فرود و تعادل دانش آموزان دختر مبتلا به نقص تنه انجام شد. در این مطالعه نیمه تجربی تعداد 30 دختر مبتلا به نقص تنه انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه کنترل و تمرینی قرار گرفتند. در این مطالعه افراد با نقص والگوس داینامیک زانو به کمک آزمون تاک جامپ شناسایی شدند. قبل و بعد از دوره تمرینی متغیر های تعادل ایستا و پویا و الگوی پرش_فرود به ترتیب توسط آزمون های BESS، Y و آزمون LESS اندازگیری شد. آزمودنی‌های گروه تمرینی تمرینات را به مدت 6 هفته انجام دادند و گروه کنترل نیز در این دوره به تمرینات خود پرداختند. همچنین جهت تجریه و تحلیل استنباطی داده ها و بیان تفاوت احتمالی بین میانگین گروه ها در مراحل مختلف تحقیق از روش آماری تحلیل کوواریانس، آزمون تی همبسته، یو من ویتنی و ویلکاکسون استفاده شد . نتایج مطالعه نشان داد برنامه تمرینی تاثیر معنی داری بر بهبود الگوی پرش_فرود (001/0=p)، تعادل ایستا (001/0=p) و نمره کل تعادل پویا (001/0=p) دارد. همچنین نتایج مربوط به مقایسه گروه ها در متغیرهای مورد مطالعه نشان دهنده وجود تفاوت معنی دار بین دو گروه بود (01/0≥p). نتایج مطالعه حاضر نشان دهنده اثر معنی دار اعمال 6 هفته تمرینات ثبات مرکزی بر بهبود الگوی پرش_فرود، تعادل ایستا و پویا دانش آموزان دختر بوده که بر این اساس استفاده از این برنامه جهت بهبود متغیرهای عملکردی به مربیان و دانش آموزان پیشنهاد میشود.