هدف پژوهش حاضر، برآورد اندازه‌اثر متغیرهای روان‌شناختی مرتبط با عملکرد کشتی‌گیران و بررسی ناهمگونی یافته‌های مطالعات موجود بود. این پژوهش به‌صورت مرور نظام‌مند و فراتحلیل کمی و مطابق با دستورالعمل PRISMA 2020 انجام شد. جست‌وجوی نظام‌مند در پایگاه‌های PubMed، Scopus، PsycINFO، SPORTDiscus و پایگاه‌های فارسی SID، MagIran و IranDoc در بازه زمانی 2014 تا 2024 انجام گرفت. پس از غربالگری مطالعات، 12 اندازه‌اثر همبستگی از مطالعات واجد شرایط استخراج شد. ضرایب همبستگی به Fisher’s z تبدیل و با استفاده از مدل اثرات تصادفی، برآورد واریانس بین‌مطالعه‌ای به روش REML و اصلاح Hartung–Knapp–Sidik–Jonkman تحلیل شدند.یافته‌ها نشان داد اضطراب رقابتی با عملکرد کشتی‌گیران رابطه منفی و معنادار دارد (r=-0.50؛ 95% CI: -0.62 تا -0.36). همچنین ابهام و تعارض نقش با عملکرد رابطه منفی و معنادار داشتند (r=-0.35؛ 95% CI: -0.46 تا -0.24). در حوزه مهارت‌های روان‌شناختی تنها یک اندازه‌اثر در دسترس بود که رابطه‌ای مثبت و بسیار قوی با عملکرد نشان داد (r=0.98؛ 95% CI: 0.97 تا 0.99)؛ ازاین‌رو این یافته به‌عنوان شواهد تک‌مطالعه‌ای تفسیر شد. در حوزه انگیزش و جهت‌گیری هدف، به‌دلیل محدودیت شواهد و وابستگی اندازه‌اثرها، از تجمیع آماری اجتناب و نتایج به‌صورت توصیفی گزارش شد.به‌طور کلی، شواهد موجود نشان می‌دهد اضطراب رقابتی و استرسورهای نقش با افت عملکرد و مهارت‌های روان‌شناختی با بهبود عملکرد کشتی‌گیران همراه هستند. با توجه به محدودیت تعداد مطالعات و ناهمگونی موجود، انجام پژوهش‌های بیشتر با شاخص‌های عملکردی استاندارد توصیه می‌شود.