هدف این پژوهش اثربخشی ترکیبی تمرینات تصویرسازی ذهنی و بیوفیدبک بر بهبود توجه دختران کم توان ذهنی بود. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی است و طرح تحقیق هم شامل پیش آزمون و پس آزمون مکرر بود . 60 دختر کم توان ذهنی با دامنه سنی15 تا 18 سال از بین دختران کم توان ذهنی دبیرستان استثنایی شهر تبریز بصورت داوطلبانه در این تجقیق شرکت نمودند شرکت کنندگان بصورت تصادفی به سه گروه تجربی 15 نفری آموزش تصویرسازی ذهنی، بیوفیدبک و یک گروه کنترل تقسیم گردیدند. در مرحله اول توانایی تصویرسازی ذهنی همه افراد با استفاده از پرسشنامه MIQR ارزیابی شده و افرادی که فاقد توانایی تصویرسازی بودند حذف گردیدند. سپس گروه اول (گروه تمرین ذهنی) در هر جلسه مهارت ملاک را به صورت تصویرسازی درونی انجام دادند؛ گروه دوم بمدت ده جلسه تحت آموزش تمرینات بیوفیدبک قرار گرفتند. گروه سوم (ترکیبی) بمدت ده جلسه بصورت ترکیبی در تمرینات شرکت نمودند. برای سنجش بهبود توجه در هر سه گروه از مقیاس آزمون عملکرد پیوسته استفاده شد. داده ها با تحلیل کواریانس چند متغیری (MANOVA) در سطح 05% ≥p با استفاده از نرم افزار SPSS21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که تمرین ترکیبی تصویرسازی ذهنی و تمرینات بیوفیدبک بر بهبود توجه دختران کم توان ذهنی اثر مثبت و معناداری بیشتری نسبت به نتایج تمرینات دیگز دارد.