نقش میانجی‌گرانه‌ی خودشیفتگی و مقایسه‌ی اجتماعی در رابطه‌ی عزت‌نفس و کمال‌گرایی با نگرانی از تصویر بدنی در بانوان ورزشکار

10.22034/ijmbsp.2026.555662.1149
دوره 6، شماره 2
تابستان 1405

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام، ایلام، ایران

2 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم‌انسانی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران

3 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم‌انسانی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران.

چکیده
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تبیین نگرانی از تصویر بدن در بانوان ورزشکار بر اساس عزت‌نفس و کمال‌گرایی و با بررسی نقش میانجی‌گری مقایسه اجتماعی و خودشیفتگی انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بود و بر روی ۵۵۰ زن ورزشکار فعال در باشگاه‌های شهر ایلام در سال 1403 اجرا شد. شرکت‌کنندگان به پرسشنامه‌های نگرانی از تصویر بدن، عزت‌نفس، کمال‌گرایی، مقایسه اجتماعی و خودشیفتگی پاسخ دادند و داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری و روش بوت‌استرپ تحلیل شد. نتایج نشان داد مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است و متغیرهای پیش‌بین توانستند ۳۶ درصد از واریانس نگرانی از تصویر بدن را تبیین کنند. یافته‌ها بیان می‌کند عزت‌نفس پایین و کمال‌گرایی ناسازگار، هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم از طریق مقایسه اجتماعی، نگرانی از تصویر بدن را پیش‌بینی می‌کنند. مقایسه اجتماعی به عنوان تنها میانجی معنادار، بخش مهمی از رابطه میان ویژگی‌های شخصیتی و نگرانی از ظاهر را تبیین می‌کند. در مقابل، مسیرهای مرتبط با خودشیفتگی معنادار نیست و این سازه نقش میانجی مؤثری در مدل ندارد. این نتایج نشان می‌دهد که فرایندهای مقایسه‌ای، سازوکار اصلی ارتباط میان ویژگی‌های شخصیتی و نگرانی‌های بدنی در زنان ورزشکار محسوب می‌شود. بر این اساس، مداخلاتی که بر کاهش مقایسه‌های ظاهر محور، تعدیل معیارهای کمال‌گرایانه و تقویت عزت‌نفس پایدار تمرکز دارند، می‌توانند در کاهش نگرانی از تصویر بدن مؤثر باشند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات
  • تاریخ دریافت 10 آبان 1404
  • تاریخ بازنگری 08 تیر 1405
  • تاریخ پذیرش 09 تیر 1405