اختلال هماهنگی رشدی معمولاً با اختلالات حرکتی و شناختی در کودکان مبتلا مرتبط است. با علم به این موضوع، این پژوهش تاثیر تمرین حرکات موزون همراه با موسیقی بر عملکردهای حرکتی و تحصیلی کودکان با اختلال هماهنگی رشدی را مورد بررسی قرار داد. روش پژوهش نیمه­ تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. 30 دانش­ آموز دختر 7-10 ساله با اختلال هماهنگی رشدی مدارس دولتی شهرستان­ میاندورود در سال تحصیلی 1400-1401 با استفاده از پرسش­نامه های اختلال هماهنگی رشدی والدین و مشاهدۀ حرکتی معلمان و مشاهده بالینی به­ صورت هدفمند انتخاب شدند و پس از انجام پیش ­آزمون به­ صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. پروتکل تمرینی شامل هشت هفته تمرین حرکات موزون همراه با موسیقی بود که طی دو جلسه در هفته به مدت 45 دقیقه صرفاً در گروه آزمایش اجرا گردید. هر دو گروه با آزمون­های MABC-2 و پرسش­نامه عملکرد تحصیلی دوپال به ­ترتیب جهت سنجش تبحر حرکتی و عملکرد تحصیلی در دو مرحله پیش ­آزمون و پس ­آزمون مورد ارزیابی قرار گرفتند. از آزمون­ های تحلیل کوواریانس و معادلات برآوردیابی تعمیم ­یافته برای تحلیل داده ­ها استفاده شد. نتایج نشان داد که اثر حرکات موزون گروهی همراه با موسیقی بر عملکرد تحصیلی این کودکان معنادار بود (0/001>P). هم­چنین اثر مداخله بر نمره کل عملکرد حرکتی و در سه خرده آزمون مهارت دستی، تعادل و دریافت و هدف­ گیری معنادار بوده است (0/05 > P). به ­نظر می­رسد برنامه ­های مداخله ­ای مبتنی بر حرکات موزون همراه با موسیقی به­ صورت گروهی می ­تواند به بهبود عملکرد حرکتی و تحصیلی این کودکان کمک نماید.