هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین خودکارآمدی و سرمایه روان شناختی ورزشکاران(بدنساز) در دوران کرونا انجام گرفته است. جامعه آماری این پژوهش 200 ورزشکار دانش آموز آقا می باشد که به شیوه تصادفی انتخاب و بین آن ها دو پرسشنامه خودکارآمدی و سرمایه روان شناختی توزیع شد. داده توسط آزمون های همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس و نرم افزار SPSS ورژن 24 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین سرمایه روانشناختی و خودکارآمدی با 99 درصد اطمینان (01/0=α) و ضریب همبستگی 369/0 نشان دهنده رابطه مثبت معنا دار بوده است. خودکارامدی و زیر مولفه های سرمایه روانشناختی (خودکارامدی، امیدواری، تاب اوری و خوش بینی) در سطح معنا داری (01/0=α) 99 درصد اطمینان معنا دار بوده و ضریب همبستگی هر کدام به ترتیب 196/0، 254/0، 20/0 و 571/0 می باشد. همچنین، میانگین سرمایه روانشناختی برابر با 63/108 و 56/27 میانگین خودکارآمدی می باشد. همچنین در زیر مقیاس های سرمایه روان شناختی از بیشترین به کمترین میانگین را 25/29(خودکارآمدی)، 54/27(امیدواری)، 78/26(خوش بینی) و 97/24(تاب آوری) دارا می باشند. با توجه به نتایج می توان استنباط کرد که رابطه مثبت بین آنها برقرار است و سرمایه روانشناختی و مقیاس های آن عامل مهمی برای خودکارآمدی افراد در شرایط حاد استرس زا مانند زمان شیوع ویروس کووید 19 می باشد و هر چقدر سرمایه روان شناختی دانش آموزان ورزشکار(بدنساز) قوی تر و پررنگ تر باشد، خودکارآمدی بیشتری دیده می شود.
