تأثیر آموزش ورزش‌های مهارت باز و بسته بر کنترل مهاری در کودکان 10 تا 12 ساله

10.22034/ijmbsp.2026.588439.1173

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

2 گروه مربیگری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ورزش‌های مهارت باز و مهارت بسته بر کنترل مهاری کودکان 10 تا 12 ساله بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کودکان 10 تا 12 ساله تشکیل دادند که به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در سه گروه ورزش مهارت باز (والیبال)، ورزش مهارت بسته (ژیمناستیک) و گروه کنترل قرار گرفتند. برای سنجش کنترل مهاری از آزمون Go/No-Go استفاده شد و شاخص‌های خطای ارائه، بازداری و زمان واکنش مورد ارزیابی قرار گرفت. داده‌ها با بهره‌گیری از آمار توصیفی و تحلیل واریانس مرکب (Mixed ANOVA) و با استفاده از نرم‌افزار SPSS در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اثر زمان بر متغیرهای خطای ارائه و بازداری معنادار بود، به‌گونه‌ای که عملکرد کودکان در پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون بهبود یافت و میزان خطاها کاهش پیدا کرد. با این حال، اثر زمان بر زمان واکنش معنادار نبود. همچنین نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه‌های ورزش مهارت باز، ورزش مهارت بسته و کنترل در متغیرهای کنترل مهاری وجود ندارد و اثر تعاملی زمان و گروه نیز در اغلب شاخص‌ها معنادار نبود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مشارکت در فعالیت‌های ورزشی منظم می‌تواند موجب بهبود کنترل مهاری کودکان شود، اما نوع ورزش، اعم از مهارت باز یا مهارت بسته، نقش تعیین‌کننده‌ای در میزان این بهبود ندارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات
  • تاریخ دریافت 03 تیر 1405
  • تاریخ بازنگری 04 تیر 1405
  • تاریخ پذیرش 05 تیر 1405