مدل آموزش ورزش (SEM)، یک دیدگاهِ آموزشی برای تربیت بدنی است که یکی از اهداف اصلی آن ایجاد انگیزه و علاقه­مندی افراد به ورزش است. از طرفی حوزه­ی آموزشی در زمینه­ ی انگیزش، بر عوامل فردی (انگیزش درونی) و موقعیتی متمرکز می ­شود. می ­توان گفت که انگیزش درونی همان لذت درونی و رضایت است که مدل آموزش ورزش می­تواند نقش مؤثری را در زمینه انگیزش درونی از طریق فرایند تدریس با کیفیت بالا و پیشرفت مستقیم فراگیران در یادگیری، ایفا کند و دانشجو را با یک تجربه ­ی بازی و یا هیجان، درگیر فعالیت ورزشی کرده و لذت درونی او را افزایش دهد. پژوهش به ­طور نیمه تجربی انجام شد و با استفاده از نمونه­ گیری هدف­مند از بین 535 دانشجوی دختر تربیت بدنی عمومی، 34 آزمودنی انتخاب و به­ طور تصادفی در دو گروه SEM (17) و سنتی (17) قرار گرفتند. برای اجرای پژوهش، یک برنامۀ 16 جلسه ­ای، به مدت 8 هفته و در هر هفته دو جلسه و در یک سالن ورزشی برای هر دو گروه SEM و سنتی در قالب رشتۀ ورزشی والیبال در طول یک ترم (فصل) تدوین شد. برای گرداوری داده­ ها، از پرسشنامه تنظیم رفتار ورزشی استفاده شد و هم­چنین داده­ ها با تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری تجزیه و تحلیل گردید. یافته­ ها نشان داد بین زمان و نوع روش آموزشی شاخص انگیزش درونی تعامل معناداری وجود دارد (0/005 >P). در نتیجه می­توان بیان کرد کهSEM، می­تواند با تیم ­سازی و انتخاب نقش­ های مختلف (کاپیتان، داور) باعث شود فراگیران تجارب واقعی را درک کرده و انسجام و مشارکت با هم­ تیمی­ ها را یاد گرفته و در ایجاد و افزایش انگیزش درونی آن­ها مؤثر می ­باشد.